Korzystanie z biblioteki szablonów i edytora układu

Po lekturze tego artykułu wiesz, jakie gotowe szablony ofert zawiera biblioteka szablonów (Klassik Hoch Hell oraz pięć projektów cateringowych), jak jeden z nich przejąć i dopasować w edytorze układu do swojego designu — czcionka, kolory, logo, strony, obrazy, teksty swobodne i kategorie produktów, a do tego formatowanie pojedynczych słów, gradienty, obramowanie i zaokrąglenie, obrót, krycie, efekty obrazu, nakładka nad tłem strony, style kolumn z linią kropkowaną w tabeli pozycji oraz tabela swobodna, z podglądem na żywo. Dowiesz się też, co po przejęciu z Twojego szablonu Word jest teraz przenoszone (nagłówek od strony 2, kształty i linie, rzędy obrazów, tabele, tabela usług opcjonalnych), jak na elemencie wybrać między Tylko strona 1, Wszystkie strony i Od strony 2, jak samodzielnie ułożyć tabelę swobodną wiersz po wierszu, jak przesuwać i usuwać bloki w przepływie tekstu i jak zdjąć wszystkie linie tabeli, jak cofać zmiany za pomocą Cofnij i Ponów oraz jak przebiega sprawdzenie na ostatnim dokumencie przed przejściem na nowy silnik.

Zamiast tworzyć własny plik Word i go przesyłać, możesz zaprojektować wygląd swoich ofert, faktur i dowodów dostawy (WZ) bezpośrednio w przeglądarce: zaczynasz od gotowego szablonu z sekcji Biblioteka szablonów i dopasowujesz go w narzędziu Edytor układu do swojego brandingu — czcionka, kolory, logo, strony, obrazy, teksty swobodne oraz to, które kategorie produktów pojawiają się gdzie.

W wideo zobaczysz, jak z szablonu zbudować układ oferty, wstawić teksty, obrazy i tabele kategorii z sumami częściowymi oraz sprawdzić efekt w podglądzie wydruku.

Poszczególne kroki znajdziesz też poniżej w formie tekstowej.

Warto wiedzieć: W nowych workspace’ach edytor układu jest jedyną drogą: nie ma już przesyłania plików Word, a standardowe układy to standardowy układ Univents — dotychczasowy standardowy szablon Word odtworzony 1:1 — i powstają wyłącznie w języku Twojego workspace’a. Katalog zawiera wszystkie sześć projektów (Klassik oraz pięć projektów cateringowych) dla oferty, faktury, dowodu dostawy i noty kredytowej. Filtrem nad listą wyświetlisz tylko jeden typ dokumentu. Istniejące workspace’y zachowują swoje szablony Word.

Wybór szablonu i otwarcie edytora

  1. Otwórz Ustawienia > Szablony i wybierz chip filtra Szablon układu.
  2. W sekcji Biblioteka szablonów zobaczysz wszystkie dostępne szablony z miniaturą — klasyczny list firmowy w orientacji pionowej oraz pięć projektów cateringowych (zob. następna sekcja).
  3. Przy wybranym szablonie kliknij Użyj szablonu.
  4. Univents tworzy w Twoim workspace własną kopię tego szablonu — oryginał w bibliotece pozostaje bez zmian i możesz go w każdej chwili użyć ponownie — i otwiera kopię od razu w edytorze układu.

Nowa kopia nie jest jeszcze przypisana do żadnego dokumentu i nie staje się automatycznie ustawieniem domyślnym. Jak przypisać układ do dokumentu lub ustawić go jako domyślny, dowiesz się z artykułu Jak tworzyć układy dokumentów finansowych?.

Gotowe szablony w katalogu

Każdy szablon zawiera kompletny dokument: adres, dane podstawowe, pismo przewodnie, slot tekstu swobodnego na harmonogram, tabelę pozycji z wierszami kategorii, sumy, warunki płatności, slot tekstu swobodnego na warunki oraz wiersz podpisu. Logo i dane firmy w paskach nagłówka i stopki pobierane są automatycznie z Twoich ustawień. Sloty na zdjęcia i teksty swobodne są puste, dopóki ich nie wypełnisz.

SzablonDla kogoStylGdzie trafia Twoje zdjęcie
Univents Standardwszystkie firmy, które chcą zachować dotychczasowy wygląd dokumentów — domyślny szablon nowych workspace’ów1:1 dotychczasowy standardowy szablon Word: nagłówek listu, odbiorca, dane podstawowe, tabela pozycji, sumy, podpis i stopka firmowa; logo z Twoich ustawień brandingu—
Klassik Hoch Hellwszystkie firmy, które chcą rzeczowego listu firmowegoBiel, kolor akcentowy Univents, jedna strona, która płynie przez dowolną liczbę arkuszySlot na motyw nad tabelą pozycji
Editorial Noircateringi fine dining i eventoweCzerń, ciepła biel, złoto, krój szeryfowy do tytułów i sum; czarna okładka, jasny list, czarna strona końcowa z dużą sumą całkowitąZdjęcie okładkowe jako tło strony na stronie 1 (sekcja Obrazy)
Warm Craftcateringi wiejskie, gospodarstw i weselne, kuchnie bioKrem, terakota, oliwka, ciepły krój szeryfowy do tytułów; oliwkowozielone paski kategorii w tabeliSlot na baner na samej górze okładki
Corporate Cleancateringi biznesowe i konferencyjneGranat i petrol, granatowy pasek nagłówka na każdej stronie, ścisła tabela z paskami zebra, liczby w kroju mono, osobny slot na harmonogram płatnościSlot na motyw nad pismem przewodnim
Bold Streetcateringi street food, food trucków i festiwaliŻółć i czerń, grube wersaliki, czarny pasek nagłówka, suma całkowita jako plakatowa liczba na czarnej stronie końcowejZdjęcie okładkowe jako tło strony na stronie 1 (sekcja Obrazy)
Swiss Gridcateringi zorientowane na design, kuchnie agencyjneBiel, czerń, jeden czerwony, tylko linie włosowe, numerowane rozdziały „01 Pozycje” i „02 Suma”, numer dokumentu i daty w kroju monoSlot na motyw nad pismem przewodnim

Dwie uwagi o ciemnych paskach nagłówka w Corporate Clean i Bold Street: Twoje logo jest tam wstawiane automatycznie — jeśli jest ciemne, znika na pasku. W takim wypadku prześlij w sekcji Logo jasny wariant; zastąpi on logo z ustawień tylko w tym układzie. Paski nagłówka to kolorowe powierzchnie z sekcji Elementy swobodne — możesz tam zmienić ich kolor lub je usunąć.

Nazwy pozycji w tabeli są we wszystkich szablonach początkowo ustawione w podstawowej czcionce dokumentu. Własną czcionkę tylko dla tabeli — na przykład szeryfową dla nazwy pozycji i mały szary opis pod nią — ustawiasz dla każdej kolumny w Wygląd > Styl kolumny (zob. „Projektowanie tabel pozycji”).

Niektóre szablony Univents mają własne zdjęcie przykładowe. Jeśli użyjesz takiego szablonu, zdjęcie zostanie przeniesione do Twojej kopii — tak zamienisz je na własne:

  • Zdjęcie na arkuszu (większość szablonów): kliknij zdjęcie, a następnie w małym pasku nad nim Zamień obraz — albo kliknij zdjęcie dwukrotnie. Ten sam przycisk znajdziesz po prawej na karcie elementu w sekcji Elementy swobodne. Pozycja, rozmiar, efekty i warstwa pozostają przy tym bez zmian. Zdjęcie na warstwie Pod treścią również możesz kliknąć bezpośrednio.
  • Zdjęcie jako tło strony: te zamieniasz w sekcji Obrazy przyciskiem Zamień.

Szablony cateringowe: prawdziwe zdjęcia i efekty

Pięć szablonów cateringowych — Editorial Noir, Warm Craft, Corporate Clean, Bold Street i Swiss Grid — zawiera pasujące zdjęcia zamiast pustych symboli zastępczych: zdjęcie okładkowe, baner lub slot na motyw są wypełnione już przy przejęciu szablonu. Jeśli zdjęcie Ci się nie podoba, kliknij je i zamień na własne przez Zamień obraz (jak opisano w sekcji powyżej; zdjęcie jako tło strony zamieniasz w sekcji Obrazy) — sam szablon pozostaje przy tym nietknięty.

Wygląd szablonów tworzą te same narzędzia, które masz do dyspozycji w całym edytorze układu: gradient nad zdjęciem okładkowym w Editorial Noir, obraz duotone (czarno-biały z żółcią) w Bold Street, czarno-biały motyw w Swiss Grid, obrócone naklejki i ukośna wstęga w Bold Street oraz kolorowe paski kategorii w tabeli pozycji i opisany pasek boczny w Swiss Grid. Wszystko to zwykłe ustawienia w sekcjach Efekty i Obrót (zob. „Projektowanie: gradienty, obramowanie, obrót i efekty” wyżej) — po przejęciu szablonu możesz je w każdej chwili dalej dopasowywać lub usuwać.

Edycja układu z otwartego dokumentu

Aby zmienić wygląd, nie musisz przechodzić do ustawień. Otwórz ofertę lub fakturę, rozwiń wybór układu i kliknij na karcie układu Edytuj układ — ten sam edytor otworzy się w nowej zakładce, a dokument pozostanie otwarty. W ten sposób porównasz zmianę i efekt obok siebie: dopasuj i zapisz w edytorze, a w dokumencie wygeneruj PDF od nowa.

Przycisk nazywa się Edytuj układ, gdy układ działa już na nowym silniku wydruku (zob. „Przejście na nowy silnik wydruku” niżej) — niezależnie od tego, czy został już zaprojektowany w edytorze. Jeśli działa jeszcze na dotychczasowym silniku, nazywa się Edytuj kolory i obramowania i otwiera znane ustawienia kolorów.

Otwieranie układu z przeglądu szablonów

W sekcji Ustawienia > Szablony Twoje układy znajdują się wśród wszystkich innych szablonów. Kliknięcie wiersza prowadzi bezpośrednio tam, gdzie możesz edytować układ: jeśli działa na nowym silniku wydruku, otwiera się edytor układu. Jeśli działa jeszcze na dotychczasowym, otwiera się zarządzanie układami z formularzem kolorów, obramowań i szablonu Word.

Każdy wiersz układu podaje ponadto typ dokumentu (oferta, faktura, dowód dostawy lub nota kredytowa) oraz informację, czy układ działa na nowym silniku wydruku, czy jest jeszcze szablonem Word.

Duplikowanie układu. W menu na prawej krawędzi wiersza układu (Ustawienia > Szablony) oraz w nagłówku edytora układu znajdziesz Duplikuj. Kopia nazywa się tak jak oryginał plus „ (kopia)” — jeśli nazwa jest już zajęta, „ (kopia 2)” i tak dalej. Przejmuje projekt i silnik oryginału. Jeśli w edytorze masz niezapisane zmiany, najpierw pojawi się prośba o zapisanie: duplikowany jest ostatnio zapisany stan.

Przejęcie istniejącego układu do edytora

Jeśli układ, który dotąd prowadziłeś w szablonie Word, przełączyłeś na nowy silnik drukowania (patrz niżej), edytor przy pierwszym otwarciu zgłosi: „Ten układ nie ma jeszcze nowego projektu.” To prawidłowy komunikat. Twój wygląd dokumentów siedzi do tej pory w kolorach, obramowaniach i szablonie Word, a nie w projekcie, który edytor może edytować. Na tej samej stronie utworzysz go jednym kliknięciem:

Przejmij z szablonu Word (zalecane). Univents odczytuje szablon Word tego układu i buduje z niego projekt dla edytora: nagłówek i stopkę, adres, dane podstawowe, tekst wstępny, obszary pozycji i sumy. Do tego dochodzą nagłówek kolejnych stron, narysowane kształty i linie, obrazy stojące w szablonie obok siebie oraz osobna tabela dla usług opcjonalnych. Odbywa się to w dwóch krokach: kliknięcie Sprawdź szablon Word pokazuje najpierw, co zostałoby przejęte. Nic się przy tym nie zapisuje, a Twoje dokumenty drukują się dalej bez zmian. Dopiero Zastosuj tworzy projekt. Twój szablon Word pozostaje przy tym niezmieniony i w każdej chwili możesz wrócić do dotychczasowego silnika.

Sprawdzenie pokazuje krótkie podsumowanie: ile stron i obszarów pozycji by powstało, co zostaje przejęte jeden do jednego oraz co trzeba by oszacować lub pominąć. Typowe uwagi:

  • Obrazy trafiają do projektu przycięte i w rozmiarze do druku: motyw, który przyciąłeś w Wordzie, zostaje przejęty dokładnie jako ten wycinek. Zdjęcie zbyt duże do druku Univents zmniejsza do odpowiedniej rozdzielczości zamiast je pomijać.
  • Tabela pozostaje tabelą. Tabele z Twojego szablonu są teraz przejmowane jako siatki: dane podstawowe obok tekstu wstępnego, przebieg, wiersz kontaktowy, pole na podpis. Szerokości kolumn, scalone komórki, obramowania, kolory komórek i marginesy wewnętrzne odpowiadają oryginałowi. Symbole zastępcze w komórkach pozostają symbolami zastępczymi, a obraz w komórce trafia do tej samej komórki. Wcześniej Univents pomijał szerokie tabele, a wąskie siatki rozpadały się na pojedyncze wiersze.
  • Kilka obrazów w jednym wierszu pozostaje obok siebie. Jeśli w szablonie pieczęcie, certyfikaty lub znaki dopuszczenia stoją w jednym wierszu, Univents przejmuje je jako Rząd obrazów. Wcześniej leżały one jeden pod drugim, przez co strona się łamała.
  • Narysowane kształty i linie są przejmowane. Prostokąty i linie z Twojego szablonu stają się powierzchniami w układzie, w tym samym miejscu, w którym są w oryginale. Kolorowych pasów, linii oddzielających i ramek nie musisz odtwarzać. Ramki tekstowej i skośnego kształtu nie da się przejąć. Oba elementy pojawiają się w raporcie jako strata.
  • Tabela usług opcjonalnych staje się osobną tabelą. Szablony, które przewidują na to drugą tabelę, Univents przejmuje jako Tabela opcjonalna. Opcjonalne wiersze nie trafiają już do tabeli głównej.
  • Grafiki w formacie EMF lub WMF nadal nie da się przejąć. Wstaw ją w Wordzie ponownie jako PNG, a potem wgraj szablon jeszcze raz. Plik TIFF jest przy przejmowaniu konwertowany.
  • Formaty akapitów, listy i wcięcia tekstu dowolnego zostały utracone. Sam tekst znajdziesz w edytorze w sekcji Teksty dowolne.

Symbole zastępcze, które drukowanie rozwiązuje, sprawdzenie nie zgłasza już jako nieznanych. Zgłaszane są tylko nazwy, których naprawdę nikt nie zna, z podpowiedzią o literówce. Dotyczy to także przemianowanych tekstów dowolnych: symbol zastępczy, którego używasz w szablonie i który w układzie nazwałeś odpowiednio, Univents rozpoznaje. Długi tekst w stopce, na przykład pełne dane bankowe lub tekst prawny, nie przerywa już przejmowania.

Przeczytaj uwagi bez pośpiechu. Ważne: gdy klikniesz Zastosuj, wszystkie dokumenty tego układu drukują się z nowym projektem, także te wysyłane automatycznie. Jeśli podsumowanie Ci nie odpowiada, kliknij Anuluj. Wtedy wszystko zostaje po staremu. Jeśli szablon Word został zastąpiony między sprawdzeniem a zastosowaniem, Univents przerywa i prosi o ponowne sprawdzenie. Jeśli Twój szablon Word składa się w istocie ze stałego obrazu, Univents informuje o tym i celowo niczego nie tworzy, ponieważ w edytorze taki układ byłby jednym obrazem, w którym nic nie da się zmienić. Zacznij wtedy od obecnego projektu.

Zacznij od obecnego projektu. Univents przejmuje dokładnie to, co Twoje dokumenty drukują dziś: logo, adres, dane podstawowe, tekst wstępny, pozycje, sumy, warunki płatności z danymi bankowymi, ewentualnie linię podpisu i stopkę. Wszystko w Twoich kolorach, Twoją czcionką i z Twoimi obramowaniami. Treść Twoich dokumentów wygląda potem tak jak wcześniej, a projekt dopasowujesz w edytorze krok po kroku.

Wygeneruj z pliku PDF w tym miejscu nie jest dostępne: tworzenie przez AI zawsze zakłada nowy układ z własnym szablonem Word i nie zmienia tego układu. Wynik możesz potem przejąć w ten sam sposób. Ta funkcja nie jest jeszcze udostępniona.

Droga powrotna pozostaje otwarta. Przez Edytuj kolory i obramowania nadal wejdziesz do klasycznej edycji. Dopóki układ nie ma projektu dla edytora, kolory i obramowania stamtąd działają na Twoje dokumenty bez zmian. A przełącznikiem (patrz niżej) w każdej chwili przywrócisz układ do dotychczasowego silnika.

Raz utworzony, projekt pozostaje. Projektu nie da się w edytorze ponownie usunąć. Dlatego Univents niczego nie zapisuje, dopóki nie klikniesz Zastosuj lub Przejmij obecny projekt. Samo otwarcie strony i sprawdzenie szablonu Word niczego nie zmieniają.

Co ustawiasz w edytorze układu

Edytor pokazuje Twój dokument jako arkusz na środku — pracujesz bezpośrednio na nim: kliknięcie zaznacza element i otwiera po prawej odpowiedni obszar ustawień, dwukrotne kliknięcie pozwala pisać bezpośrednio w dokumencie nagłówek, pismo przewodnie, teksty dowolne, etykietę i wartość każdego wiersza listy pól, etykiety podpisu i zestawienia według kategorii oraz Twoje własne elementy tekstowe, dwukrotne kliknięcie wolnego miejsca na arkuszu tworzy w tym miejscu nowy element tekstowy, a obraz po prostu przeciągasz na wybrane pole (lub klikasz to pole) — na wolnym miejscu powstaje wtedy nowy obraz. Pisać możesz tylko w tych miejscach — należy do nich także akapit warunków płatności z tekstem, na przykład z przeniesionego szablonu Word: edytujesz go jak każdy inny tekst i zmieniasz jego czcionkę, rozmiar oraz wyrównanie w obszarze Tekst po prawej (Zresetuj formatowanie przywraca standardowy wygląd). Tabela pozycji i sumy pochodzą pod względem treści z dokumentu: jakie pozycje się w niej znajdują, jak się nazywają i ile kosztują, ustawiasz w dokumencie, a nie w układzie. Dwukrotne kliknięcie wiersza tabeli nie otwiera więc niczego do wpisywania — tabelę możesz mimo to kliknąć, aby po prawej ustawić jej wygląd (zob. „Projektowanie tabel pozycji”). Każda zmiana jest od razu widoczna na arkuszu. Po prawej znajdziesz dodatkowo wszystkie ustawienia w przeglądzie:

  • Elementy swobodne — pola tekstowe, obrazy, symbole zastępcze i kolorowe powierzchnie umieszczasz w dowolnym miejscu strony, przeciągasz je i skalujesz — albo przed treścią, albo za nią. Także sam obszar tekstu (pismo przewodnie, pozycje, sumy) możesz przesunąć na stronie oraz zwęzić lub poszerzyć; jeśli jest za długi, jak zwykle przechodzi na następną stronę. W polach tekstowych działają te same symbole zastępcze co w szablonie Word — także sumy ({total_gross}, {VAT_total_7}), sumy według kategorii ({Bier_subtotal_net}) i według „Nazwa na fakturze” ({Drinks_subtotal_net_invoice_display}) oraz harmonogram {Event_Schedule}; pełna lista znajduje się w artykule Jak tworzyć układy dokumentów finansowych?. Bardzo długie słowo bez spacji jest łamane na krawędzi pola tekstowego zamiast zostać ucięte.
  • Szablon/motyw — czcionka, kolory, marginesy strony (do 80 mm), orientacja pionowa lub pozioma oraz Znak wodny (na przykład „POUFNE”) dla całego dokumentu. Lista czcionek obejmuje 24 rodziny, między innymi Cormorant Garamond, Fraunces, Caveat, Archivo Black, Inter Tight, JetBrains Mono i IBM Plex Sans. Poniżej ustawiasz Wiersz numeracji stron na dole każdej strony: własny tekst z {page} dla bieżącej strony i {pages} dla łącznej liczby stron, a do tego dowolny symbol zastępczy — na przykład {doc_number}, {Date}, Seite {page} —, wyrównanie (do lewej, do środka, do prawej), rozmiar i kolor. Jeśli pole zostanie puste, pozostaje „Strona X z Y” na środku. Wiersz widzisz tylko w pliku PDF, nie w podglądzie w edytorze. Opcja Wolny tekst na pełną szerokość sprawia, że teksty dowolne sięgają do prawej krawędzi obszaru treści zamiast łamać się po 150 mm — przydaje się to przede wszystkim przy przeniesionym szablonie Word, aby wiersze łamały się jak w oryginale. Odstęp akapitów w wolnym tekście (pt) dodaje przestrzeń między dwoma akapitami tekstu dowolnego (pusty wiersz w tekście); gdy jest ustawiony, nagłówek na końcu strony pozostaje dodatkowo razem ze swoim pierwszym akapitem. Sumuj ilości przelicza w pliku PDF ilość: zamiast ciągu „0,4 × 70 gości” widnieje tam „28 gości”. Współczynnik pozostaje w dokumencie i nadal jest uwzględniany w produkcji kuchni; wiersze z kilkoma różnymi jednostkami pozostają bez zmian, a przełącznik działa tylko w układach na nowym silniku. Opcja Ukryj numer strony całkowicie usuwa wiersz — miejsce przy dolnej krawędzi arkusza zostaje wtedy zwolnione na treść. Odstęp od dolnej krawędzi (mm) przesuwa wiersz w górę i rezerwuje taką samą wartość w obszarze tekstu, aby treść nie wsunęła się pod niego; puste pole oznacza dotychczasowe położenie.
  • Tekst — pojawia się, gdy klikniesz tekst na arkuszu: czcionka, rozmiar, pogrubienie, Kursywa, podkreślenie, wersaliki, kolor, tło, Interlinia i wyrównanie łącznie z opcją Wyjustuj. Dla czcionek EB Garamond, Spectral, Gelasio, Tinos, Cormorant Garamond i Fraunces „Kursywa” drukuje prawdziwą odmianę kursywną; przy czcionkach bez własnej kursywy pod przełącznikiem widnieje wskazówka „Kursywa jest symulowana dla tej czcionki” — podgląd i PDF pokazują wtedy tę samą pochyloną czcionkę zwykłą.
  • Logo — wgraj własne logo, ustaw jego położenie i maksymalną szerokość. Tutaj włączasz lub wyłączasz także nazwę firmy w nagłówku (pojawia się tylko wtedy, gdy nie ma wgranego logo) i wpisujesz wiersz dodatkowy, na przykład „Catering & Eventküche · Bremen”.
  • Strony — jakie strony zawiera dokument, pokazywanie i ukrywanie poszczególnych stron, tworzenie nowych lub duplikowanie stron oraz zmiana kolejności metodą przeciągnij i upuść albo przyciskami ze strzałkami. Stronę możesz też ustawić tak, aby znikała automatycznie, jeśli nie miałaby treści. Dla każdego typu strony ustawiasz tu dodatkowo osobno marginesy górny, prawy, dolny i lewy (do 120 mm u góry i u dołu, do 200 mm z lewej i z prawej) — treść płynąca przesuwa się od razu, a edytor pokazuje pozostałą szerokość treści. Szeroki lewy margines z polami tekstowymi ustawionymi na „Wszystkie strony” (obszar Elementy swobodne, grupa Ponów) daje kolumnę przy krawędzi strony, jak w Swiss Grid.
  • Obrazy — wgraj własne obrazy na stronę tytułową, tła stron lub pojedyncze strony, a do każdego tła dodaj Nakładkę i Efekty obrazu (zob. „Obrazy i logo”).
  • Rząd obrazów — kilka obrazów obok siebie na arkuszu, na przykład pieczęcie, certyfikaty lub znaki dopuszczenia. Rząd tworzysz przyciskiem Rząd obrazów na pasku elementów; w jego karcie wybierasz dla każdego obrazu plik, zmieniasz kolejność przyciskami W lewo i W prawo, usuwasz pojedyncze obrazy i ustawiasz Odstęp, Wysokość oraz Wyrównanie (do lewej, do środka, do prawej lub rozłożone na całą szerokość). W jednym rzędzie mieści się do ośmiu obrazów; jeśli rząd jest szerszy niż obszar treści, Univents zmniejsza go podczas drukowania.
  • Tabela dowolna — tabela, którą wypełniasz samodzielnie i która nie ma nic wspólnego z Twoimi pozycjami: zestawienie najważniejszych danych, harmonogram, pole na podpis. Tworzysz ją przyciskiem Tabela dowolna na pasku elementów; w siatce klikasz komórkę, którą chcesz edytować. Aby zbudować tabelę, wstawiasz Wiersz powyżej, Wiersz poniżej, Kolumna z lewej lub Kolumna z prawej, a usuwasz je przyciskami Usuń wiersz i Usuń kolumnę; dwie komórki łączysz przyciskiem Połącz z prawą lub Połącz z dolną, a Rozłącz znów dzieli je na dwie. W komórce piszesz tekst (podziały wierszy zostają zachowane w druku), przez Symbole zastępcze wstawiasz te same elementy co w szablonie Word i ustawiasz tło, wyrównanie, czcionkę oraz obraz w komórce. Rozmiar czcionki pojedynczej komórki ustawiasz przez kliknięcie komórki → Rozmiar (pt). Dla całej tabeli naraz służy pole Rozmiar czcionki tabeli (pt): wartość obowiązuje dla wszystkich komórek bez własnego rozmiaru, a Wyczyść przywraca czcionkę z szablonu. Jeśli pojedyncze komórki mają własny rozmiar, rozmiar tabeli w nich nie działa — przyciskiem Usuń rozmiary komórek usuwasz te rozmiary, aby rozmiar tabeli obowiązywał wszędzie. Dla każdej tabeli ustawiasz Szerokości kolumn w milimetrach, margines wewnętrzny komórek oraz w Liniach siatki kolor i grubość linii. Jeśli w wierszu lub kolumnie jest już treść, Univents zapyta przed usunięciem. Jeśli tabela jest szersza niż obszar treści, Univents zmniejsza ją podczas drukowania. W Wyrównaniu bloku określasz, czy cała tabela stoi między marginesami strony po lewej, na środku czy po prawej — przydatne przy wąskich tabelach. Bez wyboru stoi, jak dotychczas, po lewej.
  • Lista pól — lista złożona z etykiety i wartości, na przykład ramka „Twoje wydarzenie” z datą, godziną, liczbą gości i miejscem. Dwukrotnym kliknięciem etykiety lub wartości piszesz bezpośrednio na arkuszu; przy wartości widnieje wtedy symbol zastępczy (na przykład {event_date}), a nie przykładowa wartość, a przyciskiem Symbole zastępcze na pasku wstawiasz kolejny w miejscu kursora. Enter zatwierdza, Shift+Enter łamie wiersz. Gdy klikniesz listę raz, po prawej pojawi się obszar Lista pól: znajdują się tam wszystkie wiersze z etykietą i wartością jako pola, każdy z własnym przyciskiem Symbole zastępcze, a także Wstęp nad listą i szerokość etykiety. Nowe wiersze dodajesz przyciskiem Dodaj wiersz (lub + Wiersz na ramce listy, do 40 wierszy); przesuwać i usuwać je możesz w tym obszarze lub małymi przyciskami obok wiersza na arkuszu. Wiersz z pustą wartością nie jest drukowany. Świeżo dodany, jeszcze pusty wiersz arkusz pokazuje więc z szarą wskazówką („Kliknij dwukrotnie, aby wpisać wartość”), abyś mógł go od razu kliknąć — wskazówka nigdy nie jest drukowana. Wiersze, których symbole zastępcze pozostają puste w danych przykładowych, znajdziesz w obszarze po prawej.
  • Podpis — etykiety pod obiema liniami („Miejscowość, data”, „Podpis zleceniodawcy”) zmieniasz dwukrotnym kliknięciem na arkuszu lub po prawej w obszarze Podpis. Puste pole ponownie drukuje standardową etykietę w języku dokumentu.
  • Zestawienie według kategorii — zestawienie „Razem jedzenie / Razem napoje” podsumowuje pozycje według grup. Po prawej w obszarze Zestawienie według kategorii tworzysz grupy, nazywasz je (lub dwukrotnym kliknięciem na arkuszu), przypisujesz kategorie, sortujesz je i za pomocą Pokaż sumy dokumentu poniżej decydujesz, czy poniżej mają być sumy częściowe, podatek i kwota całkowita. Grup bez obrotu dokument nie drukuje. Jeśli grupa z szablonu Word jest przypisana według nazwy, Twój pierwszy wybór od razu obejmuje kategorie o tej samej nazwie — suma przy tym nic nie traci. Grupę z treścią usuniesz dopiero po potwierdzeniu. Zestawienie kosztów według dni: jeśli ustawisz Grupuj według na Dni, zestawienie pokazuje dla każdego dnia dostawy wiersz z sumą dnia — praktyczne przy ofertach wielodniowych. Dzień dostawy ustawiasz w dokumencie przy pozycji; elementy pakietu należą do dnia pakietu, a pozycje bez dnia dostawy stoją na końcu pod „Całe wydarzenie”. Dzięki Grupy pod każdym dniem pod każdą sumą dnia widnieją kwoty Twoich grup w tym dniu (bez grup: według kategorii), a wszystko pozostałe pod „Inne”. Sumy dni dają razem dokładnie sumę częściową dokumentu; rabat na cały dokument jest, tak jak przy grupach, odejmowany dopiero w bloku sum.
  • Blok sum — obok linii rozdzielających możesz zmienić etykiety wierszy: „Suma częściowa netto”, wiersz podatku, „Kwota całkowita” i „Rabat”. Pola są rozdzielone na Dokumenty z cenami netto i Dokumenty z cenami brutto, ponieważ dokument brutto wykazuje podatek inaczej („w tym … VAT” zamiast „plus VAT”). Przy podatku i rabacie Univents dołącza stawkę automatycznie. Dlatego w etykiecie nie powinno być liczby ani znaku %, a edytor nie przyjmuje takich wpisów. Jeśli układ obowiązuje dla wszystkich rodzajów dokumentów, Twoja etykieta jest taka sama na ofertach, fakturach i notach kredytowych. Puste pole drukuje standardową etykietę w języku dokumentu.
  • Dalsze przełączniki przy zaznaczonym elemencie — przy piśmie przewodnim: czy nad nim stoi rodzaj dokumentu; przy warunkach płatności: czy drukowane są dane bankowe i wiersz skonta; przy tytule strony: rozmiar i wyrównanie; przy linii rozdzielającej: kolor, szerokość, grubość i wyrównanie; przy adresie: wiersz nadawcy, numer klienta i numer VAT UE klienta (dopóki adres nie ma własnego szablonu); przy tekście dowolnym: Drukuj etykietę także bez tekstu.
  • Stopka firmowa — jeśli klikniesz pasek stopki, a Stopka firmowa jest włączona, po prawej w obszarze Stopka znajdziesz tytuł i wiersze każdej kolumny jako pola (jedna informacja na wiersz, najwyżej sześć). Dopóki nic nie zmienisz, kolumny są automatycznie pobierane z danych Twojej firmy (Ustawienia → Firma). Przy pierwszej zmianie Univents tworzy własne kolumny — z symbolami zastępczymi takimi jak {workspace_IBAN}, które odczytują te same dane firmy, aby nowy adres lub nowe dane bankowe nadal trafiały do stopki; numer VAT UE znajduje się wtedy jako wiersz w pierwszej kolumnie. Jeśli symbol zastępczy w dokumencie pozostaje pusty, stopka nie drukuje też jego etykiety (żadnego „IBAN” bez IBAN-u), a kolumna bez drukowanego wiersza całkowicie odpada. Kolumny dodajesz lub usuwasz (najwyżej trzy; kolumnę z treścią usuniesz dopiero po potwierdzeniu), a Przywróć domyślne przywraca kolumny automatyczne. Dopóki obowiązują własne kolumny, przełącznik Pokaż dane bankowe nie działa. Jeśli układ faktury nie drukuje ani Twojego numeru VAT UE, ani numeru podatkowego, obszar na to wskazuje — na fakturach jedno z nich jest obowiązkowe.
  • Teksty dowolne — edytowalne bloki tekstowe Twojego układu z nazwą i tekstem standardowym, jak znasz je z dotychczasowych ustawień układu. Aby wstawić na arkusz istniejący tekst dowolny, kliknij na pasku elementów Tekst dowolny: lista pokazuje wszystkie teksty dowolne, których nie ma jeszcze na arkuszu, z nazwą i początkiem tekstu. Jedno kliknięcie wstawia tekst; poniżej tworzysz, jak dotychczas, nowy. Przy zaznaczonym polu tekstu dowolnego wybierasz po prawej w Treść z, który tekst dowolny ma pokazywać.
  • Przypisanie grup towarowych — które kategorie produktów są drukowane w którym obszarze dokumentu.

Edytor wymaga ekranu o szerokości co najmniej 1024 px — czyli komputera lub tabletu w orientacji poziomej. Na telefonie pojawia się zamiast tego wskazówka z drogą powrotną do układów; Twoje układy pozostają przy tym niezmienione.

Umieszczanie tekstu w wybranym miejscu

Chcesz coś wpisać w dowolnym miejscu arkusza, tak aby reszta się nie przesunęła? Kliknij dwukrotnie wolne miejsce na arkuszu. Powstanie tam element tekstowy, którego lewy górny róg znajdzie się w miejscu kliknięcia, i od razu możesz pisać. Element leży Nad treścią i nie przesuwa niczego pod spodem; aby go przenieść, po prostu przeciągnij go w inne miejsce. Jeśli klikniesz blisko krawędzi arkusza, element przesunie się do środka na tyle, żeby w całości mieścił się na arkuszu. Jeśli opuścisz element, nic w nim nie wpisawszy, zniknie sam. Aby później usunąć element, kliknij go i naciśnij Del (albo użyj Usuń na pasku przy elemencie). Dwukrotne kliknięcie Obraz nie tworzy natomiast elementu tekstowego, tylko otwiera okno wyboru pliku, w którym możesz wymienić obraz.

Rozróżniamy tu dwa rodzaje tekstu:

  • Tekst jest taki sam na każdym dokumencie — na przykład stała uwaga albo wiersz na marginesie strony. Tak właśnie tworzy go dwukrotne kliknięcie wolnego miejsca.
  • Tekst dowolny jest wypełniany osobno dla każdego dokumentu. Dodajesz go przyciskiem Tekst dowolny na pasku elementów.

Aby wstawić tekst w istniejący tekst w określonym miejscu: dwukrotne kliknięcie najpierw zaznacza cały tekst. Następnie kliknij raz w miejscu, w które chcesz coś wstawić (albo użyj klawiszy strzałek) i zacznij pisać.

Jeśli natomiast tekst ma stać w przepływie i przesunąć resztę strony w dół, dwukrotne kliknięcie wolnego miejsca to zła droga: kliknij blok, pod którym tekst ma się znaleźć, i wybierz Tekst poniżej (zobacz „Wstawianie tekstu w przepływie”).

Formatowanie pojedynczych słów

Blok tekstu nie musi wyglądać jednolicie. Jeśli chcesz wyróżnić tylko jedno słowo lub fragment zdania, kliknij tekst dwukrotnie, zaznacz fragment myszą — a nad nim pojawi się mały pasek z dokładnie tymi formatami:

  • Pogrubienie, Kursywa, Podkreślenie
  • Kolor
  • Czcionka — te same osadzone czcionki co w sekcji Szablon/motyw
  • Rozmiar czcionki w pt

Jedno kliknięcie ustawia formatowanie, kolejne kliknięcie je usuwa. Reszta bloku pozostaje bez zmian; ustawienia po prawej w sekcji Tekst nadal obowiązują dla całego bloku — zaznaczone fragmenty nadpisują je tylko tam, gdzie coś ustawisz. Aby cofnąć formatowanie, zaznacz fragment i kliknij format jeszcze raz.

  • Symbole zastępcze są niepodzielne. {total_gross}, {Customer_Name} i wszystkie inne symbole zastępcze nie dają się przeciąć w środku: symbol zastępczy przyjmuje formatowanie fragmentu tekstu, w którym stoi, i jest drukowany w całości — „w połowie pogrubiony” nie istnieje.
  • Przejęte z Word. Jeśli Twój szablon z Word zawiera pogrubione słowo w środku zdania, w przejętym układzie wygląda ono tak samo. Przejmowane są tylko te formaty: pogrubienie, kursywa, podkreślenie, kolor, czcionka i rozmiar czcionki — wyrównanie, wysokość wiersza i tło pozostają sprawą całego bloku.
  • Pola tekstu dowolnego. Także domyślne treści Twoich tekstów dowolnych (na przykład warunki płatności) formatujesz w ten sposób — w edytorze przez pole tekstu dowolnego, w panelu bocznym w sekcji Teksty dowolne. Jeśli ktoś wpisze w dokumencie własny tekst w polu tekstu dowolnego, zostanie on wydrukowany czcionką bloku; sformatowane wartości domyślne obowiązują tylko dopóki dokument nie ma własnej wartości.
  • Niedostępne dla pojedynczych słów są kolor tła, linki i listy punktowane — te opcje nadal istnieją tylko dla całego bloku (tło) albo wcale.

Wyrównywanie i dokładne dopasowanie elementów

Do dopracowania układu — na przykład gdy chcesz umieścić logo, zdjęcie lub pole tekstowe dokładnie na środku — w karcie każdego elementu swobodnego (sekcja Elementy swobodne) znajdziesz te narzędzia:

  • Wyrównaj — sześć przycisków ustawia element po lewej, poziomo na środku lub po prawej oraz u góry, pionowo na środku lub na dole. Za pomocą Odniesienie wybierasz, czy odnosi się to do całego Arkusz czy tylko do Obszar tekstu (obszar tekstu w obrębie marginesów strony). W przypadku pola tekstowego, którego wysokość rośnie razem z tekstem, możliwe jest tylko ustawienie „Góra”.
  • Klawisze strzałek — element zaznaczony na arkuszu przesuwasz klawiszami strzałek o 1 mm, a z wciśniętym klawiszem Shift o 5 mm. Pola X, Y, S i W nadal przyjmują dokładne wartości w milimetrach.
  • Dopasuj obraz — w przypadku elementu obrazu decydujesz, czy motyw ma pozostać w całości widoczny („Dopasuj”), czy ma całkowicie pokryć powierzchnię i zostać przycięty na krawędziach („Wypełnij”).
  • Duplikuj element — jeśli potrzebujesz tego samego elementu jeszcze raz (drugiej powierzchni, kolejnego zdjęcia, pola tekstowego o takim samym formatowaniu), kliknij ikonę duplikowania na małym pasku nad zaznaczonym elementem albo naciśnij ⌘D (Mac) lub Ctrl+D (Windows). Kopia leży lekko przesunięta obok oryginału, przejmuje warstwę, formatowanie, obraz i wszystkie ustawienia i jest od razu zaznaczona — możesz ją od razu przeciągnąć na miejsce. Ten sam przycisk znajdziesz też w karcie elementu w sekcji Elementy swobodne. ⌘D działa zawsze na zaznaczony element — także wtedy, gdy nic nie jest zaznaczone, skrót nie otwiera zakładki w przeglądarce. Bloków takich jak tabela pozycji, pismo przewodnie czy sumy nie można duplikować: ich liczba i rozmieszczenie wynikają z dokumentu, a drugi egzemplarz nie miałby źródła danych. Edytor informuje o tym krótką wskazówką.
  • Skopiuj element i wstaw go na innej stronie — aby uzyskać ten sam wygląd w innym miejscu: kliknij element na arkuszu, następnie w karcie w sekcji Elementy swobodne kliknij Kopiuj albo naciśnij ⌘C (Mac) lub Ctrl+C (Windows). Edytor wyświetli komunikat „Skopiowano”. Teraz przewiń do miejsca, w którym ma się znaleźć kopia, i kliknij Wstaw na pasku elementów u góry albo naciśnij ⌘V lub Ctrl+V. Kopia trafia na stronę, którą właśnie widzisz — nie musisz więc wcześniej klikać strony docelowej —, leży lekko przesunięta jak przy duplikowaniu i jest od razu zaznaczona. W przypadku pola tekstu dowolnego kopia wskazuje to samo pole dokumentu co oryginał; w edytorze dokumentu pozostaje polem do wpisywania. Kopiowanie dotyczy tekstu, obrazu i kształtu z paska elementów — bloków z szablonu (tabela pozycji, pismo przewodnie, sumy) nie można kopiować, a przycisk Wstaw pozostaje wyszarzony, dopóki nic nie skopiujesz.
  • Nowe elementy trafiają na stronę, którą widzisz — tekst, obraz, kształt, tekst dowolny, tabele i rząd obrazów z paska elementów edytor umieszcza na stronie, która jest właśnie na ekranie. Jeśli wcześniej zaznaczysz coś na stronie, która jest jeszcze dobrze widoczna, nowy element trafi tam. Nie musisz więc najpierw klikać właściwej strony, tylko po prostu do niej przewijasz.
  • Przeciąganie elementu na inną stronę — element swobodny (na przykład zdjęcie) po prostu przeciągasz przez granicę strony na inny arkusz. Arkusz docelowy dostaje podczas przeciągania kolorową ramkę; gdy puścisz element, leży dokładnie tam, gdzie go upuściłeś, i pozostaje zaznaczony. Cofnij (⌘Z lub Ctrl+Z) przywraca go jednym krokiem na dawne miejsce. Jeśli upuścisz go między dwoma arkuszami lub obok arkusza, zostaje na swojej stronie i przesuwa się na jej krawędź — nie znika. Elementy z ustawieniem Ponów na Wszystkie strony lub Od strony 2 należą do swojej strony i jej nie zmieniają; ustaw wcześniej Tylko strona 1. Jeśli na arkuszu docelowym jest już 60 elementów, element również pozostaje tam, gdzie był, a edytor informuje, dlaczego.
  • Ponów — określa, na których stronach wydruku stoi element: Tylko strona 1 (przypadek standardowy), Wszystkie strony lub Od strony 2. Wybór działa, gdy treść rozciąga się na kilka stron wydruku. Od strony 2 to nagłówek, którego pierwsza strona nie ma — w Word nagłówek kolejnych stron przy ustawieniu „Inna pierwsza strona”; element pojawia się tam od pierwszego podziału strony w dokumencie.

Obrazy, które stoją w przepływie tekstu — na przykład zdjęcie na stronie tytułowej — edytujesz, klikając je na arkuszu: po prawej pojawia się sekcja Obraz na stronie z wyrównaniem (do lewej, do środka, do prawej), szerokością i wysokością w milimetrach, opcją „Dopasuj obraz” oraz białą ramką jako passe-partout. Jeśli szerokość jest większa niż obszar tekstu, edytor zwraca na to uwagę — w druku strona zostałaby w przeciwnym razie pomniejszona.

Przyciskiem Sprawdź PDF do druku w dowolnej chwili generujesz ostateczny PDF z przykładowymi danymi — zobaczysz w nim także dokładne podziały stron, które w edytorze arkusz zaznacza tylko linią. Działa to również wtedy, gdy w Twoim workspace nie utworzono jeszcze żadnej prawdziwej oferty ani faktury.

Projektowanie: gradienty, obramowanie, obrót i efekty

Karta elementu swobodnego jest podzielona na cztery grupy: Geometria (pozycja, rozmiar, obrót, wyrównanie), Styl, Efekty i Warstwa. Czego element nie potrafi, tego karta też nie pokazuje — obraz nie ma wypełnienia, tekst ma tylko obrót i krycie.

Styl (prostokąt). W sekcji Wypełnienie wybierasz Jednolite lub Historia. Gradient ma od dwóch do czterech stopni koloru z kolorem, pozycją w procentach i własnym kryciem — tak powstaje „Czarny → przezroczysty” jednym kliknięciem jednego z trzech szablonów (czarny, biały, kolor akcentu); Kąt określa kierunek (180° biegnie od góry do dołu, 0° od dołu do góry). Do tego dochodzą Obramowanie (kolor, grubość w pt, ciągłe, przerywane lub kropkowane), Zaokrąglenie rogów w milimetrach oraz Skos u góry lub u dołu (wartości dodatnie ściągają prawą krawędź w dół). Obramowanie i zaokrąglenie są niedostępne, gdy ustawiony jest skos — karta informuje o tym na miejscu. Prostokąt może mieć wysokość już od 0,3 mm: w ten sposób staje się cienką linią. Przy użyciu myszy rozmiar nadal przeskakuje do pełnych milimetrów, dokładniejszą wartość wpisujesz w polu W.

Obrót. Tekst, obraz i prostokąt obracasz za pomocą okrągłego uchwytu nad ramką zaznaczenia albo w polu Obrót (od −180° do 180°). Z wciśniętym klawiszem Shift uchwyt przeskakuje co 15°, a Alt + strzałka w lewo/w prawo obraca o 1°. Ramka zaznaczenia obraca się razem z elementem; Wyrównaj, linie pomocnicze i przeciąganie uchwytów działają na nieobróconej powierzchni — karta zwraca na to uwagę. Element z ustawieniem Wszystkie strony (grupa Ponów) pojawia się na każdej stronie obrócony tak samo.

Efekty. Suwak Krycie obowiązuje dla obrazu, prostokąta i tekstu; przy 0 % karta wyświetla „Element jest niewidoczny”, ale nadal możesz go zaznaczyć. Tryb mieszania (Normalny, Mnożenie, Ekran, Nakładka, Kolor) pozwala prostokątowi zlać się z tym, co leży pod nim w tej samej warstwie — z elementem z innej warstwy ani z tłem strony nie miesza się. Jeśli w tej samej warstwie nic pod spodem nie leży, tryb mieszania jest wyszarzony. Efekty obrazu (skala szarości, jasność, kontrast, sepia) znajdują się zwinięte pod efektami obrazu; przycisk Duotone ustawia obraz w skali szarości i kładzie dokładnie nad nim prostokąt w kolorze akcentu z trybem mieszania „Mnożenie” — oba elementy nadal można osobno edytować. Obraz może ponadto mieć obramowanie i zaokrąglenie rogów. Zresetuj efekty usuwa jednocześnie wszystkie efekty elementu, nie ruszając pozycji, tekstu ani obrazu.

Warstwa. Obok Na wierzch i Na spód są Przesuń do przodu i Przesuń do tyłu (klawisze ] i [): zmieniają kolejność w obrębie warstwy, czyli to, która z kilku nakładających się powierzchni leży na wierzchu. Na początku i na końcu kolejności odpowiedni przycisk jest wyszarzony.

Projektowanie tabel pozycji

Gdy klikniesz tabelę pozycji na arkuszu, po prawej pojawi się obszar Tabela pozycji. Wyraźnie rozdziela on dwie rzeczy: Które pozycje znajdują się w tabeli, wynika z dokumentu. Tutaj ustawiasz, które kategorie tabela pokazuje, jaki ma Nagłówek i jak wygląda. Poniżej, w sekcji Wygląd, ustawiasz oprawę graficzną tej jednej tabeli: tła nagłówka kolumn, paska kategorii i wierszy, kolor czcionki, kolor i grubość linii, to, czy nagłówek kolumn jest pisany wielkimi literami, rozmiar czcionki nagłówka kolumn i paska kategorii, a w sekcji Kolumny dla każdej kolumny nagłówek i szerokość w milimetrach (kolumna „Pozycja” zajmuje pozostałą szerokość).

Ukrywanie nagłówka tabeli. Nagłówek znajduje się nad tabelą oraz w jej sumie częściowej. Jeśli opróżnisz to pole, tabela zostanie wydrukowana bez nagłówka. To wygodne, gdy kilka tabel kategorii stoi jedna pod drugą, a kategoria jest oczywista już z samych pozycji. Wiersze pośrednie dla poszczególnych kategorii w obrębie tabeli włączasz lub wyłączasz w sekcji Wygląd przełącznikiem Paski kategorii w tabeli. Przełącznik obowiązuje we wszystkich dokumentach, które używają tego układu. Po wyłączeniu znikają wiersze kategorii, natomiast nagłówki sekcji i nagłówki grup dowodów dostawy pozostają.

Na arkuszu każda tabela jest widoczna z przykładowymi wierszami dla przypisanych do niej kategorii. Tabela, do której nie przypisano jeszcze żadnej kategorii, pokazuje zamiast tego wiersz „Nazwa tabeli: brak pozycji”. Dzięki temu pozostaje widoczna i klikalna, więc w każdej chwili możesz przypisać jej kategorie. W wydrukowanym dokumencie ten wiersz się nie pojawia, pusta tabela jest tam po prostu pomijana. To samo dotyczy stron ustawionych na „Ukryj, gdy pusta”: w edytorze pozostają widoczne i mają u góry pasek z informacją, że dokument ukryłby je przy tych przykładowych danych.

Jeśli chcesz zmienić rozmiar tabeli, robisz to w trzech miejscach:

  • Rozmiar czcionki wierszy pozycji — wynika z rozmiaru czcionki dokumentu w Szablon/Motyw > Rozmiar czcionki (pt) i jest zawsze o 1 pt mniejszy. Obszar Tekst, który pojawia się po kliknięciu nagłówka tabeli, dotyczy tylko tego nagłówka.
  • Szerokość tabeli — zawsze wypełnia ramkę treści strony. Zmieniasz ją w obszarze Elementy swobodne na karcie Ramka treści (tekst płynący) (pole B określa szerokość) albo przeciągając ramkę na arkuszu za uchwyty z boku. Dotyczy to wszystkiego, co na tej stronie znajduje się w przepływie tekstu.
  • Szerokości kolumn — w Wygląd > Kolumny, dla każdej kolumny w milimetrach.

Styl kolumny i linia prowadząca. W Wygląd > Styl kolumn wybierasz kolumnę — Nazwa, Opis, Jednostka, Cena, VAT lub Razem — i ustawiasz dla niej czcionkę, rozmiar, pogrubienie, kursywę, podkreślenie, wersaliki, kolor i wysokość wiersza. „Opis” to wiersz pod nazwą pozycji. Dzięki temu uzyskasz wygląd karty menu: nazwa pozycji pismem szeryfowym, opis małą szarą czcionką. Kolumna, której bieżący dokument nie drukuje (np. cena na dowodzie dostawy), pozostaje do wyboru i ma dopisek „Nie drukuje się w tym dokumencie”. Linią prowadzącą rysujesz kropkowaną lub ciągłą linię od nazwy pozycji do następnej drukowanej kolumny. Jeśli kolumna ceny jest ukryta, linia kończy się przy kolumnie jednostki. Odstęp wierszy w milimetrach daje każdemu wierszowi więcej przestrzeni. Sum częściowych i pasków kategorii to nie dotyczy.

Wyrównanie w poszczególnych kolumnach. W sekcji Kolumny obok nagłówka i szerokości każdej kolumny (Pozycja, Jednostka, Cena, VAT, Razem) znajduje się pole wyboru wyrównania: Do lewej, Do środka lub Do prawej. Obowiązuje ono dla nagłówka kolumny i wszystkich komórek tej kolumny, zarówno w podglądzie, jak i w PDF. Domyślny oznacza: tak jak dotychczas, czyli nazwa pozycji i ilość do lewej, kwoty do prawej. Wyjustowania celowo tu nie ma.

Pokaż nagłówki sekcji. Jeśli w dokumencie pracujesz z sekcjami, nad ich pozycjami znajduje się pasek z tytułem sekcji. Jeśli wyłączysz w tabeli Pokaż nagłówki sekcji, te paski znikną. Gdy włączone są Paski kategorii, pozycje znajdą się wtedy pod swoimi paskami kategorii. Przy kategoriach pomieszanych w obrębie jednej sekcji ten sam pasek kategorii może pojawić się kilka razy, po jednym dla każdej grupy, która w sekcji stoi razem. Sumę częściową sekcji nadal ustawiasz w samej sekcji, pozostaje ona bez zmian.

Suma częściowa na dzień, salę lub sekcję. Jeśli wielodniowy dokument porządkujesz według czasu (albo według sal lub sekcji), tabela z własną Sumą częściową miała dotąd tylko sumę na końcu. Jeśli w tabeli włączysz Suma częściowa na dzień, salę lub sekcję, pod każdym dniem pojawi się dodatkowo jego suma, na przykład w tabeli „Jedzenie” najpierw „Suma częściowa poniedziałek”, „Suma częściowa wtorek”, a na końcu „Suma Jedzenie”. W tabeli ogólnej bez własnej sumy częściowej te sumy i tak się znajdują, dlatego przełącznik jest tam włączony i zablokowany.

Wysokość tabeli wynika z drukowanych pozycji. Jeśli przez to strona się przepełni, tabela w druku przechodzi na następny arkusz. Edytor pokazuje to wcześniej jako wskazówkę „1 arkusz się przepełnia”.

Ukrywanie kolumn w poszczególnych tabelach. W Wygląd > Styl tabeli > Pokaż kolumny wyłączasz dla tej jednej tabeli osobno kolumny Jednostka, Cena, Rabat, VAT i Razem (brak zaznaczenia = kolumna nie jest drukowana). To przydatne w tabelach menu lub kart dań bez cen albo w ofercie, która pokazuje tylko cenę. Jednostkę (ilość) można ukryć tylko w ofertach i innych dokumentach, w których ilość nie jest obowiązkowa. Na fakturach i notach kredytowych zawsze pozostaje, ponieważ jest tam daną obowiązkową. Sumy na końcu dokumentu pozostają. To ustawienie obowiązuje dla układów z nowym silnikiem druku i ma pierwszeństwo przed ustawieniem w dokumencie.

Kolory: legenda, zamiana wszędzie, przejęcie schematu kolorów

W obszarze Kolory widzisz wszystkie kolory używane w Twoim układzie. Każdy z nich ma próbkę, wartość i miejsca, w których działa w dokumencie, np. „Tło nagłówka tabeli · Tabela pozycji «Finger food» (strona 1)” lub „Akcent · Motyw”.

  • Przejście do miejsca. Kliknięcie miejsca zaznacza element w edytorze i prowadzi do jego pola koloru.
  • Zamień wszędzie. Wybierz pod kolorem nowy kolor i kliknij Zamień wszędzie: wszystkie miejsca z tym kolorem zmienią się naraz, pozostałe nie.
  • Przejmij schemat kolorów z … Wybierz inny układ w swoim workspace i kliknij Zastosuj. Przejmowane są tylko kolory: kolory motywu (akcent, nagłówek, tekst, stonowany), nagłówek tabeli, pasek kategorii, wiersze zebry, linie i sumy. Czcionka, strony, obrazy, teksty i struktura Twojego układu pozostają bez zmian. Kolory, dla których w Twoim układzie nie ma odpowiedniego elementu (na przykład swobodna tabela), są pomijane. Informacja po przejęciu podaje, ile ich było.

Jedno i drugie to pojedynczy krok: przyciskiem Cofnij cofasz go w całości. W życie wchodzi dopiero po kliknięciu Zapisz; powstaje wtedy, jak zawsze, nowa wersja w historii.

Przenoszenie i usuwanie bloków

Wszystko, co na stronie znajduje się w przepływie tekstu, jest blokiem: pismo przewodnie, adres odbiorcy, dane podstawowe, lista pól, rząd obrazów, tabela pozycji, tabela swobodna, tekst swobodny lub nagłówek. Bloki układasz bezpośrednio na arkuszu:

  • Usuwanie. Kliknij blok, aby pojawiła się jego ramka. Przyciski znajdują się na pasku przy ramce. W większości bloków przycisk nazywa się Usuń blok. W tabeli pozycji nazywa się Usuń tabelę, ponieważ z układu znika tylko tabela, a same pozycje zostają zachowane (trafiają wtedy do innej tabeli). To samo robi klawisz Delete na zaznaczonym bloku. Tylko Tabela ogólna pyta wcześniej o potwierdzenie, bo bez niej pozycje, których nie pobiera żadna inna tabela, nie miałyby miejsca docelowego. Bloki z danymi obowiązkowymi (adres odbiorcy, dane podstawowe, sumy) również pytają wcześniej. Także klawisz Delete otwiera tam to samo pytanie. Wszystkie pozostałe bloki znikają od razu. Cofnij przywraca każdy usunięty blok, także taki, który usunąłeś dawno temu, o ile go nie zapisałeś.
  • Przenoszenie. Przy ramce przesuwasz blok przyciskami W górę i W dół o jedno miejsce w górę lub w dół. Na pierwszym bloku strony „W górę”, a na ostatnim „W dół” jest wyszarzone, bo nie ma tam miejsca docelowego, a edytor nie oferuje przycisku, który nic nie robi. Podczas przenoszenia blok pozostaje zaznaczony, więc możesz przesuwać go kilka razy z rzędu.
  • Przeciąganie za uchwyt. Kliknij blok, aby pojawiła się jego ramka, i przeciągnij go za mały uchwyt w lewym górnym rogu ramki w inne miejsce. Podczas przeciągania linia pokazuje, gdzie blok wyląduje. Po puszczeniu przycisku blok przesuwa się w to miejsce, a wszystko między starym a nowym miejscem przesuwa się za nim. Nic nie jest zamieniane miejscami. ESC przerywa przeciąganie bez żadnej zmiany, a przeciągnięcie, które kończy się w starym miejscu, również niczego nie zmienia. Adres i dane podstawowe stoją na arkuszu w jednym wierszu, dlatego przemieszczają się razem. Przeciągany blok pozostaje zaznaczony, a cały ruch myszą to jeden krok dla funkcji Cofnij.
  • Przeciąganie na inną stronę. Przeciągnij blok poza krawędź arkusza na inny arkusz: linia przeskoczy na arkusz docelowy, a obok pojawi się informacja, na którą stronę blok trafia („Strona 2”). Po puszczeniu przycisku blok ląduje w zaznaczonym tam miejscu. Strona, z której pochodzi, się zamyka, a cały ruch pozostaje jednym krokiem dla funkcji Cofnij. Której strony dotyczy blok, pokazuje też na stałe ramka: obok nazwy bloku widnieje Strona 1, Strona 2 i tak dalej.
  • Przenieś na stronę. Bez myszy możesz użyć Przenieś na stronę … na pasku przy ramce. Przycisk rozwija krótką listę stron, a blok trafia na koniec wybranej strony. Ta akcja pojawia się tylko wtedy, gdy układ ma więcej niż jedną stronę.

Przy zmianie strony bloki zabierają ze sobą swoją zawartość. Jeśli przeniesiesz tabelę pozycji na inną stronę, jej wygląd i kategorie pozostaną bez zmian. W odniesieniu do samej tabeli nadal obowiązuje: Tabela ogólna przechwytuje pozycje, których nie pobiera żadna inna tabela. Występuje w układzie dokładnie raz i pozostaje tak również po zmianie strony. Przenosi się razem z blokiem i nie jest ani zdublowana, ani usunięta. Jeśli potem jakaś pozycja zostanie bez tabeli, bo tabele działają w nowej kolejności, edytor poinformuje Cię o tym przy następnym spojrzeniu na tabelę.

Elementy swobodne (obrazy, kształty, pola tekstowe) mają stałe miejsce niezależne od przepływu tekstu i nie mają tych przycisków przy ramce. Przesuwasz je jak zwykle myszą lub klawiszami strzałek, a usuwasz klawiszem Delete lub przyciskiem Usuń na pasku przy elemencie.

Wstawianie tekstu w przepływie

Jeśli tekst ma wędrować razem z treścią i spychać wszystko poniżej w dół, nie klikaj dwukrotnie w wolne miejsce (to tworzy element swobodny, który niczego nie przesuwa). Zamiast tego kliknij blok, pod którym ma się znaleźć Twój tekst — pismo przewodnie, tabelę pozycji, listę pól, rząd obrazów, podpis — i wybierz na pasku przy ramce Tekst poniżej.

Akapit pojawia się bezpośrednio pod tym blokiem i od razu jest otwarty do pisania. Reszta strony przesuwa się w dół, a jeśli robi się zbyt pełna, treść jak zwykle przechodzi na następną stronę. Akapit stoi więc także pod tabelą, przy której kliknąłeś przycisk, a nie na końcu dokumentu. Dlatego możesz go potem przesuwać przyciskami W górę i W dół tak samo jak każdy inny blok.

  • Formatowanie jak każdy tekst. Po prawej w obszarze Tekst ustawiasz czcionkę, rozmiar, kolor i wyrównanie dla całego akapitu. Dwuklik w środku akapitu formatuje pojedyncze słowa.
  • Symbole zastępcze działają. {event_date}, {doc_number}, {total_gross} i wszystkie pozostałe są rozwiązywane podczas drukowania, także symbol zastępczy, który wpiszesz w tekst dopiero później.
  • Pozostawiony pusty, znika. Jeśli opuścisz akapit, nic nie wpisawszy (lub przerwiesz klawiszem ESC), edytor całkowicie go wycofuje. Cofnij nie przywraca przy tym pustego akapitu, tylko zmianę sprzed niego, więc w układzie nie zostaje nic pustego.
  • Istniejący już akapit pozostaje, gdy opróżnisz jego tekst. Wtedy niczego nie drukuje. Tylko akapit dopiero co wstawiony sam się usuwa.

Wyrównanie bloku odbiorcy. Jeśli zaznaczysz blok odbiorcy, w panelu bocznym znajdziesz Wyrównanie bloku z opcjami Do lewej, Do środka i Do prawej. Wyrównuje to cały blok adresowy na stronie i działa, gdy odbiorca stoi sam w swoim wierszu, a nie obok bloku z danymi dokumentu. Jeśli odbiorca stoi sam w swoim wierszu, a Wyrównanie bloku nie jest ustawione, także Tekst → Wyrównanie wyrównuje blok, gdy tylko wybierzesz Do środka lub Do prawej. Wyjustuj nie zmienia położenia bloku. Wyraźnie ustawione Wyrównanie bloku obowiązuje zawsze i ma pierwszeństwo.

Pomarańczowa linia w poprzek strony. Oznacza w edytorze, gdzie treść wykracza poza stronę („w druku wychodzi poza stronę”). To tylko wskazówka orientacyjna i nie jest drukowana.

Usuwanie linii tabeli

W tabeli dowolnej są dwa sposoby usunięcia linii, które celowo nie robią tego samego:

  • Siatka wyłączona wyłącza tylko siatkę, którą Univents sam rysuje wokół tabeli. Pojedyncze krawędzie komórek pozostają bez zmian.
  • Usuń wszystkie linie dodatkowo usuwa każdą krawędź komórki. Właśnie takie krawędzie mają tabele przeniesione z Worda: każda komórka ma tam własną ramkę, która po użyciu „Siatka wyłączona” zostawała. Przycisk pojawia się tylko wtedy, gdy są jakiekolwiek linie do usunięcia, a jego działanie możesz cofnąć przyciskiem Cofnij.

Następnie Siatka włączona ponownie rysuje jednolitą siatkę na całej tabeli.

Cofnij i Ponów

Skrótem ⌘Z (Mac) lub Ctrl+Z (Windows) albo strzałką Cofnij na pasku nagłówka cofasz ostatnią zmianę, a skrótem ⇧⌘Z lub Ctrl+Y albo przyciskiem Ponów przywracasz ją z powrotem. Edytor zapamiętuje ostatnie 100 kroków; przeciągnięcie myszą, ruch suwaka lub wpisane słowo liczą się jako jeden krok. Jeśli kursor jest w polu tekstowym, ⌘Z dotyczy tylko tego, co w nim wpisano. Zapisanie nie usuwa tych kroków. Logo oraz ustawienia domyślne pól tekstowych (nazwa i tekst standardowy) zapisują się od razu, dlatego nie można ich cofnąć.

W ten sam sposób możesz cofnąć także Wróć do oryginału szablonu, stan wczytany z Historii oraz przywróconą wersję roboczą. Jeśli po zapisaniu cofniesz jakąś zmianę, edytor ponownie pokaże niezapisane zmiany. Gdy odświeżysz stronę lub otworzysz inny układ, edytor zaczyna bez zapamiętanych kroków.

Zapisywanie i resetowanie

Zmiany w edytorze zostają zastosowane dopiero po kliknięciu Zapisz. Dopóki nie zapiszesz, edytor wyświetla informację o niezapisanych zmianach, a przy próbie opuszczenia edytora jeszcze raz o to zapyta.

Jeśli chcesz odrzucić wszystkie własne zmiany, kliknij Wróć do oryginału szablonu — edytor przywróci Twój układ do stanu, jaki miał w chwili przejęcia z biblioteki.

Przywracanie starszych wersji. To, co zapisałeś(-aś) w poprzedniej sesji, nie jest już dostępne przez Cofnij. Do tego służy Historia (patrz niżej): wczytaj wcześniejszy zapisany stan i zapisz go ponownie.

Czy ktoś inny edytuje ten sam układ? Jeśli w międzyczasie inna osoba zapisze ten sam układ, przy własnym zapisie zobaczysz komunikat „Ktoś inny zmienił w międzyczasie ten układ”. Twoje własne zmiany nie przepadną, dopóki sam(-a) aktywnie nie wczytasz układu ponownie lub nie zapiszesz go jeszcze raz.

Awaria? Niezapisany stan nadal jest dostępny

Podczas pracy Univents co kilka sekund po cichu zabezpiecza Twój stan w przeglądarce — także wtedy, gdy jeszcze nie zapisałeś(-aś). Jeśli karta ulegnie awarii, zaniknie zasilanie albo przypadkiem odświeżysz stronę, przy następnym otwarciu edytora na samej górze zobaczysz informację: „Przywróć niezapisany stan z 14:32”.

  • Przywróć wczytuje Twój stan z powrotem na arkusz. Nie jest on jeszcze zapisany — przeglądasz go, a następnie sam(-a) klikasz Zapisz.
  • Odrzuć usuwa go; pozostaje ostatni zapisany stan.

Jeśli w międzyczasie ktoś inny zapisał ten sam układ, informacja o tym pojawi się w komunikacie. Mimo to możesz przywrócić swój stan — przy zapisie Univents jeszcze raz o to zapyta.

Warto wiedzieć o dwóch rzeczach: stan jest przechowywany tylko w tej przeglądarce na tym urządzeniu. Na innym komputerze lub w innej przeglądarce go nie będzie, a okno prywatne lub usunięcie danych przeglądarki go skasuje. Ponadto należy on do Ciebie: jeśli kilka osób korzysta z jednego komputera, każda z nich dostanie do przywrócenia własny stan.

Historia: przywracanie wcześniejszego stanu

Przyciskiem Historia u góry edytora zobaczysz ostatnie dziesięć zapisanych stanów tego układu — z godziną, osobą i rozmiarem.

  1. Kliknij Historia.
  2. Znajdź na liście potrzebny stan.
  3. Kliknij Wczytaj do edytora.

Stan trafia na arkusz i możesz go spokojnie obejrzeć. Zapisany zostanie dopiero po kliknięciu „Zapisz” — do tego czasu możesz w każdej chwili wczytać inny stan albo opuścić stronę.

Nowy wpis powstaje przy każdym zapisie, który faktycznie coś zmienia w projekcie. Dzięki temu pomyłka nie oznacza już straty: kto przypadkiem kliknął Wróć do oryginału szablonu i potem zapisał, odzyska poprzedni stan z historii.

Dla logo i obrazów obsługiwane są formaty PNG, JPG i WebP. Przesłane obrazy są automatycznie odpowiednio zmniejszane. Pliki SVG nie są obsługiwane. Tła stron pozostają przy tym ostre do 2 000 px na dłuższej krawędzi; logo i wszystkie pozostałe obrazy są nadal zmniejszane do mniejszego rozmiaru. Dlatego na arkusz A4 prześlij plik PNG lub JPG o wysokości co najmniej 2 000 px — tło o mniejszej rozdzielczości będzie w PDF wyraźnie rozmyte. A dane takie jak adres firmy czy dane bankowe należy umieszczać jako prawdziwy tekst w kolumnach stopki: w obrazie są nieostre i nie da się ich zaznaczyć.

Wstawianie obrazu przez przeciągnięcie. Jeśli przeciągniesz plik graficzny z komputera na istniejący obraz na arkuszu (także na zdjęcie w tle), zastąpi on ten obraz. Jeśli przeciągniesz go na wolne miejsce arkusza, dokładnie tam powstanie nowy element obrazu — na tym arkuszu, na środku pod myszą. Tło strony, które nie ma jeszcze zdjęcia, ustawiasz w sekcji Obrazy przyciskiem Prześlij. Obowiązują te same formaty i to samo automatyczne zmniejszanie co przy przesyłaniu przyciskiem; jeśli obraz został zmniejszony, edytor Cię o tym poinformuje. Nowo upuszczony obraz usuniesz dwoma krokami Cofnij: najpierw zdjęcie, potem puste pole obrazu.

Jak duży może być układ? U góry edytora, obok przycisku zapisu, widać, ile miejsca łącznie zajmują obrazy Twojego układu — na przykład „Obrazy 2,0 MB z 11,4 MB”. Do tej granicy układ się drukuje; gdy się do niej zbliża, wskaźnik zmienia kolor. Zapis działa także w przypadku broszury z wieloma zdjęciami.

Co się liczy: każde zdjęcie zajmuje tyle, ile wynosi rozmiar jego pliku, i to za każde miejsce, w którym się znajduje — to samo zdjęcie na pięciu stronach liczy się pięciokrotnie. Tło, które zapiszesz w sekcji Obrazy przy typie strony („Tło typu strony …”), liczy się natomiast tylko raz, niezależnie od tego, na ilu stronach się pojawia. Pola kolorowe, linie i teksty z elementów dowolnych praktycznie nic nie kosztują — dlatego tło złożone z pól i kształtów jest zawsze oszczędniejsze niż ten sam motyw jako obraz.

Nakładka na tle strony. Pod każdym tłem w sekcji Obrazy — zarówno przy typie strony, jak i przy pojedynczej stronie — przyciskiem Dodaj nakładkę dodajesz gradient lub pole koloru między zdjęciem a treścią: te same trzy szablony (czerń, biel, kolor akcentu → przezroczystość), ten sam edytor gradientu z kątem i punktami koloru co przy prostokącie, a do tego własne Krycie. Dzięki temu biały tekst na jasnym zdjęciu pozostaje czytelny bez wcześniejszej edycji obrazu; Usuń nakładkę ją usuwa. Poniżej znajdują się Efekty obrazu dla samego tła — skala szarości, jasność, kontrast, sepia. Zdjęcie pozostaje przy tym zapisane bez zmian; wszystkie efekty działają dopiero przy drukowaniu i nie zajmują miejsca.

Dlaczego nie mogę wystawić dokumentu?

Dokumentu (oferty, faktury, dowodu dostawy lub noty kredytowej) nie można wystawić ani wysłać, jeśli wybrany układ w ogóle nie wydrukowałby jednej lub kilku pozycji dokumentu — na przykład dlatego, że w układzie nie przewidziano obszaru na pozycje „inne” bądź nieprzypisane, albo dlatego, że w wybranym układzie brakuje tabeli pozycji. Univents wyświetla w takim przypadku zrozumiały komunikat o błędzie.

Tak to rozwiążesz:

  1. Otwórz dany układ w edytorze układów w Ustawienia > Szablony (chip filtra Szablon układu).
  2. W sekcji Przypisanie grup towarów sprawdź, czy istnieje obszar dla grup towarów „innych”/nieprzypisanych wprost oraz czy każda potrzebna grupa towarów jest przypisana do jakiegoś obszaru.
  3. Ewentualnie wybierz dla danego dokumentu inny układ, który obejmuje wszystkie pozycje.

Przełączanie na nowy silnik druku

Univents drukuje obecnie Twoje dokumenty w dwóch wariantach: dotychczasowym silnikiem i nowym, który renderuje zauważalnie szybciej. Oba działają równolegle, a Ty decydujesz dla każdego układu, który z nich jest używany.

Przy każdym układzie widnieje oznaczenie informujące, którym silnikiem drukuje on obecnie: Dotychczasowy silnik lub Nowy silnik. Znajdziesz je w dwóch miejscach — w Ustawienia → Szablony (chip filtra Szablon układu) w wierszu układu oraz bezpośrednio w dokumencie na karcie układu. Oba prowadzą do tego samego przełącznika.

Tak przełączysz układ:

  1. Kliknij oznaczenie. Otworzy się okno z aktualnym stanem.
  2. Kliknij Przełącz na nowy silnik.
  3. Sprawdzenie wykonuje się samo. Univents bierze ostatni dokument tego układu, do którego istnieje gotowy PDF (najpierw wystawione i wysłane dokumenty), i drukuje go raz każdym silnikiem. Porównywana jest zawartość: kwoty, ilości, wartości procentowe, data, numer dokumentu i wszystkie słowa od trzech znaków. Jeśli wszystko, co dziś znajduje się na dokumencie, jest też w nowym PDF, przełączenie kończy się jednym kliknięciem.
  4. Jeśli czegoś brakuje, decydujesz Ty. Okno wymienia zawartość, której w nowym PDF by już nie było, a poniżej znajduje się pole wyboru do potwierdzenia. Dopiero po jego zaznaczeniu można przełączyć — w przeciwnym razie wszystko zostaje bez zmian. Przejrzyj listę spokojnie: jeśli brakuje pozycji, sumy częściowej lub tekstu, to prawie zawsze trzeba jeszcze coś poprawić w układzie, zanim zostanie przełączony.
  5. Bez dokumentu z gotowym PDF nie ma czego porównywać. Univents poinformuje Cię o tym, a mimo to możesz przełączyć — sprawdzenie można nadrobić, gdy tylko zostanie wydrukowany pierwszy dokument. Jeśli dokument porównawczy został zmieniony po wygenerowaniu jego PDF, informacja o tym pojawi się w oknie: brakująca zawartość może wtedy wynikać także z Twoich własnych zmian.
  6. W tym samym oknie znajdziesz następnie Utwórz projekt w edytorze. Link prowadzi do miejsca, w którym przejmujesz projekt z szablonu Worda lub zaczynasz od bieżącej struktury (patrz „Przenoszenie istniejącego układu do edytora” wyżej). Jeśli układ ma już projekt, link nazywa się Edytuj projekt.

Sprawdzenie porównuje warstwę tekstową Twojego dokumentu, a nie jego wygląd. Zgłasza zawartość, której w nowym PDF brakuje — dodatkowa zawartość jest dozwolona i nie jest błędem. Nie mówi natomiast, czy kolory, odstępy i podziały stron wyglądają dokładnie tak jak wcześniej.

To dwa oddzielne kroki: dopóki nie utworzysz projektu, Twoje dokumenty drukują się bez zmian — z kolorami, marginesami i szablonem Worda, które układ już ma. Sprawdzenie niczego nie zmienia: drukuje ostatni dokument dwukrotnie, bez jego zastępowania.

Przełączenie obowiązuje dla całego układu, czyli dla każdego dokumentu, który go używa — nie tylko dla tego, który masz teraz otwarty. Informacja o tym jest też w samym oknie, ponieważ do przełącznika docierasz z poziomu pojedynczego dokumentu.

Przełączenie można w każdej chwili cofnąć. Twój szablon Worda pozostaje zapisany, a Twój projekt w edytorze również — zmienia się tylko to, który silnik drukuje przyszłe dokumenty. Dopóki układ drukuje nowym silnikiem, plik Worda nie jest odczytywany: drukowany jest projekt z edytora, a zmiany w pliku zadziałają dopiero po przełączeniu z powrotem. Powrót do dotychczasowego silnika odbywa się jednym kliknięciem i bez sprawdzania — sprawdzana jest tylko droga do przodu.

Już wygenerowane pliki PDF pozostają bez zmian. Dopiero gdy dokument zostanie ponownie wyrenderowany, zadziała nowy silnik — w przypadku dokumentu, który został już wysłany, oznacza to, że ponowne renderowanie może sprawić, że będzie wyglądał inaczej niż wersja, którą Twój klient już otrzymał.

Układy dla Function Sheets

Ta sama technika układów istnieje także dla Function Sheets. Znajdziesz je w Ustawienia → Szablony: filtruj tam według Szablon układu, otwórz układ i w zarządzaniu układami przejdź na kartę Function Sheets. Tam tworzysz układy (kompletne lub puste), zaczynasz od czterech przykładów: Razem, Kuchnia, Obsługa i Logistyka, zmieniasz nazwy, duplikujesz, ustawiasz układ domyślny i usuwasz — jeśli układ jest jeszcze używany, najpierw wybierasz układ zastępczy. Edytor jest ten sam; dla Function Sheets dostępne są własne bloki (dane podstawowe, współpracownicy, harmonogram, zmiany, rezerwacje z wybieralnymi kolumnami, diety i alergie, plan sali, teksty standardowe). Szczegóły w Układy Function Sheet.

Powiązane artykuły

Często zadawane pytania

Czy moje zmiany wpłyną na oryginał w bibliotece szablonów? Nie. „Użyj szablonu” tworzy własną kopię w Twoim workspace. Oryginał pozostaje bez zmian dla Ciebie i dla wszystkich innych workspace’ów, a możesz go przejąć ponownie dowolną liczbę razy.

Jak zmienić wiersze w ramce „Państwa wydarzenie” (data, goście, miejsce …)? To jest Lista pól. Kliknij dwukrotnie na arkuszu etykietę lub wartość, którą chcesz zmienić, i zacznij pisać. Przy wartości zobaczysz symbol zastępczy, na przykład {event_date}. Nowe wiersze, kolejność oraz wiersze, które w danej chwili nie są drukowane, bo ich wartość jest pusta, znajdziesz po prawej stronie w sekcji Lista pól, gdy raz klikniesz listę.

Czy mogę wypróbować kilka szablonów? Tak. Możesz przejąć kilka szablonów jako własne kopie i dostosowywać je równolegle. To, którego z nich faktycznie użyjesz w dokumencie, wybierzesz dopiero przy przypisaniu układu w dokumencie.

Czy nadal mogę przesłać własny szablon Word? Tak, w istniejącym workspace. Nowo zarejestrowane workspace’y nie mają już przesyłania plików Word. Wszystkie układy powstają tam w edytorze układów lub z katalogu szablonów. Dotychczasowe zarządzanie w sekcji „Moje układy” pozostaje bez zmian i działa jak zawsze. W układzie projektowanym w edytorze układów szablon dodajesz przez Prześlij szablon na karcie układu. Ta droga jest też dostępna w formularzu układu. Jeśli ten układ jest już drukowany przez nowy silnik z Twoim projektem z edytora, przesyłanie nadal jest możliwe, ale nie działa od razu: nadal drukowany jest projekt z edytora, a przesłany plik zostanie użyty dopiero po powrocie do dotychczasowego silnika. Informuje o tym wskazówka przy przesyłaniu, a przycisk prowadzi bezpośrednio do edytora. Jeśli korzystasz z wariantu językowego, prześlij szablon ponownie właśnie tam.

Nie mogę przejąć szablonu ani otworzyć edytora. Co teraz? Biblioteka szablonów, edytor układów i przełącznik silnika wydruku są dostępne we wszystkich workspace’ach. Do przejmowania i edycji potrzebujesz jednak uprawnienia do edytowania ustawień. Jeśli go nie masz, zwróć się do właściciela lub administratora swojego workspace.

Własne zdjęcia w każdej ofercie: Jak zbierać obrazy w bibliotece obrazów i ustawiać w układzie miejsce na obraz, opisuje artykuł „Biblioteka obrazów i miejsca na obrazy: własne zdjęcia w każdej ofercie”.

Newsletter Univents

Nowości produktowe i praktyczne wskazówki dla firm eventowych i cateringowych. Mniej więcej raz w miesiącu, nie częściej.

Newsletter wysyłamy w języku angielskim.

Tematy